Parreira'dan eski öğrencisi Aykut Kocaman'a: "Düşündüğünü yapmaktan çekinme. Doğru bildiğinde ısrarcı ol. Kimsenin sözüne göre hareket etme. Çatlak sesleri dinleme. İşine kimseyi karıştırma"

Yıl 1996... Fenerbahçe, Avni Aker Stadı'nda Trabzonspor'u yeniyor ve o sezon mucizevi bir şampiyonluk yaşıyor... Ardından Kaptan Oğuz Çetin ile Aykut Kocaman şok bir şekilde takımdan gönderiliyor, devamında da o zamanki teknik direktör Carlos Alberto Parreira ayrılıyor. Yıl 2010... Sarı-Lacivertliler yine Trabzon'a karşı oynuyor ama bu kez şampiyonluğu kaptırıyorlar. Sonrasında Daum görevden ayrılıyor, 14 yıl önce gönderilen Aykut Kocaman teknik direktörlük görevine geliyor... İşte o günlerin başrol oyuncularından Parreira,  çok özel açıklamalar yaptı. Brezilyalı teknik adam, Fenerbahçe günlerinden, yaşadıklarına herşeyi anlattı. Bir oğul gibi gördüğü Aykut Kocaman'a tavsiyelerde bulundu. Dünya Kupası'nı değerlendirdi, Güney Afrika macerasından bahsetti ve geleceği ile ilgili planlarını anlattı. Söz şimdi 67 yaşındaki ve 40 yıla yakın süredir teknik adamlık yapan tecrübeli çalıştırıcıda...

"Türkiye günlerim hâlâ aklımda. Trabzonspor ile oynadığımız maçı dün gibi hatırlıyorum. Maç öncesi, maç sırası ve sonrası... Anlatılmaz, yaşanır... 5 bine yakın asker ve polis, çevrede tanklar. Gerçekten bir futbol maçından çok savaş havası vardı karşılaşmada. O sezonki Trabzonspor çok iyi bir takımdı. Onlara hâlâ saygı duyuyorum. Ama futbolda her zaman iyi olan kazanmıyor. Takımın o anki ruh hali ve motivasyonu çok önemli. Biz daha konsantre taraftık ve kazandık, inanılmazdı. O zaman galibiyet golünü atan Aykut Kocaman'ın, bu kez bir Trabzon faciasının ardından takımın başına geçmesi kaderin bir cilvesi olsa gerek. Fenerbahçe'nin iki kez yaşadığı bu tramvanın ardından içine düştüğü durumu kestirebiliyorum. Futbolda bu tip şeylerden sıyrılmak kolay değil. Fenerbahçe, Aykut'u görev getirerek, çok önemli bir hamle yapmış. Aykut kadar kimse kulübü bilemez. Orada oynadı, şampiyonluklar yaşadı, sevindirdi, üzdü. Baskıyı kaldıracağına ve başarılı olacağına inanıyorum. Ona tavsiyem; Düşündüğünü yapmaktan kesinlikle çekinme. Doğru bildiğinde ısrarcı ol. Kimsenin sözüne göre hareket etme... Ne medya eleştirilerine kulak as, ne de çatlak sesleri dinle. İnandığın felsefeyi güt, işine kimseyi karıştırma. Çünkü kazanırsan da kaybedeceksen de fatura sana çıkacaktır. Ben Fenerbahçe'deyken bir 3-5-2 salgını vardı. Neredeyse tüm Avrupa ve Türkiye'nin büyük bölümü bu sistemi oynuyordu. 4-4-2'de ısrar ettim ve kazandım."

Ali Şen başkan, Fenerbahçe şampiyon
Röportaja başlamadan önce "Ali Şen Başkan, Fenerbahçe şampiyon" diye tezahürat yapan Carlos Alberto Parreira, Sarı-Lacivertli ekibin eski başkanının kendisinde ayrı bir yeri olduğunu söyledi. Şen'in kendisini her yılbaşında arayıp, eşini ve çocuklarını sormasından büyük mutluluk duyduğunu belirten ve o dönem tribünlerde yapılan tezahüratın hâlâ kulaklarında çınladığını vurgulayan Brezilyalı teknik adam, "O gerçek bir centilmen ve dost. Beni yıllardır Bodrum'a çağırıyor. Ama işlerim nedeniyle 5 yıldır bu davetine karşılık veremedim. Bir gün yanına gideceğim" diye konuştu.

Oğuz tam bir liderdir
Söz Fenerbahçe günlerinden açılmışken, 1995-1996 sezonundaki kadronun neredeyse tamamını sayan Parreira, "Erol, Tayfun, Kemalettin, Boliç, Uche, Högh... Hepsi çok iyi çocuklardı. Ama İmparator ve Kral'ın yeri ayrıdır. Aykut attığı golle şampiyonluğa ulaşmamızı sağlamıştı. Oğuz gerek saha içi gerekse saha dışında tam bir liderdi. Bana çok yardımcı oluyordu. Futbol oynarken maestroydu. Dışarıda da herşeyi organize edip, 'buyrun hocam, söz sizin' derdi. Herkese selam. O günleri unutamıyorum" dedi.

Formayı görünce çok duygulandı
Röportaj sonunda kendisine hediye ettiğimiz Fenerbahçe formasını görünce çok duygulanan Parreira, "Dünyanın en büyük kulüplerinden birinde hocalık yapıp, şampiyonluk yaşadığım için gurur duyuyorum. İstanbul'da bir sezon kaldım ama yıllara bedeldi. Unutulmazdı... Alex başta olmak üzere birçok Brezilyalı oyuncunun kadroda bulunduğunu duyuyorum ve bu da bana ayrı bir mutluluk veriyor" ifadesini kullandı. Sarı-Lacivertli taraftarları da unutmayan Parreira, çok net bir Türkçe'yle "Her zaman her yerde en büyük Fener" diyerek sözlerini noktaladı.

Türkiye'yi kendi takımım görüyorum[page_end]

Türk Milli Takımı'nın burada olmasını çok isterdim. Güney Afrika'ya gelememeniz çok üzücü. Türkiye'yi kendi takımım gibi görüyorum ve soranlara 'üzgünüm benim takımım burada yok' diyorum. Türkiye Futbol Federasyonu'nun almış olduğu 6+2+2 kararı üzerinde biraz düşünülmeli. Bunun sakıncaları büyük olabilir. Dünya Kupası bize şunu gösterdi. İnter, Avrupa Şampiyonu olurken, 11'inde bir İtalyan yoktu. İtalyanlar 1 puanla ülkelerine döndüler. İngiltere'ye bakın... M.United, Chelsea ve Arsenal'in kadrolarının yüzde 80'ini yabancı. Nerede İngilizler? Bir de Almanlar'ı düşünün. Nitelikli yabancıları alıyorlar ve kadronun tamamı neredeyse Alman Ligi'nde oynuyor. Brezilya Ligi'nde 20 takımda toplam sadece 11 yabancı var. Gerçekler ortada.

Brezilya'nın elenişini anlatabilmek çok zor
Dünya Kupası futbolun niye bu kadar çok sevildiğini bize bir kez daha ispatladı. Gana-Uruguay maçının son saniyelerine bakın. En iyi bilim kurgu uzmanı bile böylesine bir senaryo yazamazdı. İşte bu yüzden futbol cazip bir oyun. Çeyrek finalde 4 Güney Amerikalı vardı ve yarı finalde sadece 1 tanesi kaldı. Ama dördü birden de kupayı domine edebilirlerdi. Herşey üç günde değişti. Kupa öncesi favorim Brezilya'ydı. Brezilya'nın elenmesini futbol mantığı içerisinde anlatabilmek çok zor. Hollanda maçının son 45 dakikasına kadar kupayı almaya en yakın takım olarak görünüyorlardı. Kupadaki takımların en iyi defansı ve kalecisi Brezilya'daydı. Hollanda'ya kadar 35 maçta sadece Bolivya'ya kaybetmişledi. O da biliyorsunuz ki La Paz'da kolay kolay kimse kazanamıyor. Arjantin hiçbir zaman iyi oynamadı zaten. Böyle bir şok yaşayacakları belliydi. Paraguay'a yazık oldu, İspanya gibi bir takıma karşı müthiş mücadele ettiler. Şu anki favorim Almanya. Biz Brezilya'da Almanlar'a büyük saygı duyuyoruz. İşlerini çok iyi yapıyorlar ve her zaman bir sistemleri var. Şampiyon olurlarsa bu bir mucize ya da sihrin eseri değil çalışma ve emeğin eseri olacak. Mesut Özil turnuvanın en iyi oyuncularından biri. Müthiş bir yetenek, Türkiye bu oyuncuyu nasıl kaçırmış.

Aklımın ucundan bile geçmiyordu
Size şunu itiraf edeyim. Çocukken televizyonda Didi, Garrincha ve Pele'li Brezilya'yı seyrederken, 'İşte ben bir gün bu takımda fizik ve kondisyondan sorumlu hoca olacağım' demiştim. Ama kesinlikle aklıma Brezilya'nın teknik direktörü olacağım gelmiyordu. Brezilya'da görev aldığım üç dönemde de teklif ve davet hep onlardan geldi. Ben hiçbir zaman, hiçbir göreve talip olmadım. Artık çok yoruldum. 20 senedir ülkemden uzağım. Biraz ailemle olmak istiyorum. Şükürler olsun ki hâlâ istenen bir adamım. Brezilya'dan üç kulüp ve iki milli takım beni istiyor. Ama ben bir süre dinleneceğim.

Kime nasip olmuş
İnsanlar beni eleştirebilir. Ama Tanrı'ya şükrediyorum ki, biri yardımcı hoca olarak iki Dünya Şampiyonluğu görmüşüm. 6 Dünya Kupası'nda kulübede oturmak hangi teknik adama nasip olmuş. En büyük futbol organizasyonunda onlarca maça çıktım. Geriye dönüp baktığımda daha ne isteyebilirim ki... Bir teknik direktörün iyi bir hoca olması için ille de futbol oynaması gerekmiyor. Mourinho örneği ortada. İşi hissedip, kendinizi hazır tutmanız gerekiyor.

-Fanatik-