Sevgili İNTERNETSPOR dostları futbolun içinde üç neticenin de olduğu bir gerçek. Tıpkı diğer takımların olduğu gibi, Fenerbahçe’nin de mağlubiyet ve beraberlikler alması son derece doğal. Sanırım bu gerçeğe kimsenin bir itirazı yoktur. Ancak bazı maçlar vardır ki, kazanmanın gerektiği, alınan galibiyetin elde edilen üç puandan çok daha fazla anlamı olan mücadelelerdir bunlar. Umarım ilerleyen haftalarda, bu maçta yitirilen iki puan mumla aranmaz... 

İşte Fenerbahçe Diyarbakırspor karşılaşması, tam da öyle bir kapışmaydı Fenerbahçe için. Öyle ki, zirve yarışında soluk soluğa kapıştığın rakiplerinden Galatasaray da, Kayserispor da, Bursaspor da haftayı birer puanla kapatmışlar. Bir başka deyişle, ikişer puandan olmuşlar. Sen de evinde ligin gücü kuvveti belli bir ekibiyle mücadele vereceksin. Yani, alacağın üç puanla birlikte, edinimin tam dokuz puana ulaşacak. Rakiplerinin daha bir önünde daha bir kredisi sağlam konuma geleceksin.

Peki sen ne yapıyorsun, ilk kırkbeş dakikanın son iki dakikasına sıkıştırdığın iki pozisyonla, yediğin gol sonrası geriye düşmenin verdiği panikle, rakip kale önünde üstünlük kurmaya çalışıyorsun.

Allah’ınızı severseniz var mı böyle bir şey? Nerde bu yoğurdun bolluğu. Sen istemeden, doğru dürüst top yapmadan, değil Diyarbakırspor’u, üçüncü amatörden gelen bir takımı bile yenemezsin arkadaş.

İstediğin zaman iyi oynuyor ve en güçlü denilen rakiplerini sahadan silebiliyorsun. Daha üç gece önce, aynı yerde ligin en güçlü ekiplerinden Bursaspor’u üstelik tek devrelik bir performansla deviren sen değil miydin? Bu geçen sürede ne oldu da bu kadar tutuk olabildin?

Evet sevgili dostlar, Şükrü Saraçoğlu Stadı’nda izlediğim son iki Fenerbahçe arasında beceri anlamında önemli fark vardı. Bursa önünde rakibine her bölgede basan, orta alanından dikine toplar ve driplingle çıkan, rakibe top aldırmamak adına, sürekli topla rakibin arasında yer alan Fenerbahçe’yi Diyarbakır önünde göremedim doğrusu.

Bunları belirtirken, Daum’un bildik özelliklerinden, ‘Şapkadan tavşan çıkarma’ şovlarından birine daha tanık olduğumuzun altını çizelim. Son maçların formda ismi Uğur Boral’ın sakatlığı nedeniyle, Herr Daum sol tarafa Mehmet Topuz’u monte etmeye kalkmış. Yahu bu nasıl iş hocam. Topuz’u kale dahil her yerde oynat anlarım. Ancak bu adam sol kanatta oynayamaz ki. Zaten oynayamadı da. Oynayamadığı için bozuldu ve Daum’a, sertliğinden yıldığı rakibine ve de maçın hakemi Koray Gençerler’e kızdığı için, maçın sonunda da ‘kızardı’ gitti. Peki, Vederson’un suyu mu çıkmıştı ki sol kanada onu koymadın?

Bu arada hakem Koray Gençerler’den söz etmişken birkaç şey söyleme gereğini duydum. İzninizle lütfen;

Geçmişten gelen alışkanlıkla, hakemler için pek konuşmam. Çok gerektiğinde de iki kelime yazar geçiştiririm. Ancak Koray hoca, öyle pek iki kelimeyle geçiştirilecek şeyler yapmadı bu maçta. Bir kere Bilica’ya gösterdiği sarı kart tam bir fiyasko. Kırmızı kart olsa anlarım; “Son adamdı” dersin ve çekersin kırmızı kartı. Ya da, “Devam, hiçbir şey yok, oynayın” dersin bunu da anlarım. Veya, sadece faul verirsin atışı yaptırırsın. Çünkü futbolda her faul kart gerektirir diye bir şey yok. Son adam bile olsa, omuz omuza mücadeledeki her temas kartla cezalandırılmaz. Ancak bu pozisyondaki sarı kartın açıklaması yok. Ayrıca iyi incelenirse, Lugano’nun pozisyona yakın olduğu doğru. Ancak, topa müdahale etme olasılığı hiç yok. Çünkü top Diyarbakır’lı Bebbe’nin en az iki metre önünde, Bebe de Bilica’nın önünde hamle yapmış durumdaydı. Onların az yanında ve gerisinde de Lugano vardı. Yani Lugano’nun topa yetişebilmesi neredeyse olanaksızdı. Bir başka anlatımla Bilica ‘tartışmasız’ son adamdı. Bu nedenle de bu pozisyonda sarı kart olamazdı. Sanırım pozisyonu izledikten sonra kendisi de anlayacaktır bu pozisyonda sarı kart olamayacağını.

Ayrıca İkinci yarıda, yapılan faullerden artık isyan etme noktasına gelen Emre’nin, “Beni at” dercesine davranışlarına, Ayman’ın belden su alan darbelerine ve de en önemlisi, Guiza’ya yapılan çok net penaltıya seyirci kalan Gencerler oyunu çığırından çıkardı.

Maçı beş dakika uzattığını belirten Gençerler, bu süreçte yaşanan kırmızı kart ve sakatlık nedeniyle geçen süreyi eklemek şöyle dursun, eksik bile oynattı.

Yani kısaca maçın önüne geçti Koray Gencerler…

Bu arada, Fenerbahçe - Diyarbakır karşılaşması bir gerçeği daha net bir biçimde ortaya koydu. Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadı’nın zemini, o mimari güzellikle taban tabana zıt. Bursaspor maçında sakatlanan Uğur Boral’ın ardından, bu maçta da rakiple birlikte, zeminin azizliğine uğrayan bir başka isim de Özer Hurmacı oldu. Umarım genç yetenek tam forma girerken, yeniden sakatlık psikozuna girmez.

Ayrıca, sakatlanan Lugano da Fenerbahçelilerin yüreğini ağzına getirdi. Ancak ilk verilere göre Lugano’nun sakatlığının çok fazla önemli olmadığı söyleniyor.

Son bir cümle de yönetimin bilet fiyatları politikasına. Daha önce 22 TL’ye satılan kale arkası biletlerinin, bir anda 44 TL’ye çıkarılması, seyircinin gözle görülür bir biçimde azalmasına neden oldu. Umarım Sarı Lacivertli yönetim, bu durumu gözden kaçırmaz ve gerekeni yapar.

Saygılarımla…